ආනන්ද හාමුදුරුවෝ බණ ඇහුවේ මනසින්. ඒක නිසයි මතක තිබ්බේ. ආනන්ද හාමුදුරුවන්ට හොඳ මතකයක් තිබ්බා. අභ්‍යන්තරික පරිවර්තනයක් උන අයට රහත් වුණු අයට බණ මතක තිබ්බෙ නෑ. යමක් වුන බව විතරයි තේරුනේ. නැවත එම බණ අහගත්තෙ ආනන්ද හාමුදුරුවන්ගෙන්. 

ආනන්ද හාමුදුරුවෝ කිව්වා කිව්වට ඒක වෙන්න බෑ, ආනන්ද හාමුදුරුවන්ට කිව්ව කියන එකයි වුනේ කියල කතාවක් ඇතිවුණා. ඒකයි ත්‍රිපිටකයේ අසනලද කතාවක් විදියට තියෙන්නේ. 

ආනන්ද හාමුදුරුවෝ ඒ අත්භවේ රහත් වුණේ නෑ. අත්භව කීපයකට පස්සෙ තමා පිරිනිවන් පෑවේ. 

පලවෙනි ධර්ම සංගායනාවට එනකොට උන්වහන්සේ රහත් වෙලා සිටියේ නෑ. නමුත් සංගායනාවට පැමිණිය නිසා රහත් වෙලා තමයි එන්න ඇත්තේ කියලා උපකල්පනය කරල රහත් වෙච්ච විදිය දන්නේ නැති හින්දා හතර ඉරියව්වෙන් තොරව රහත් වුණා කියලා කියලා පොතේ ලියවුනා.